I. افزایش دما
افزایش دما=دمای عملیاتی - دمای محیط و دما مستقیماً بر عمر عایق تأثیر میگذارد.
1. مقدار حد
روغن{0}}نوع غوطهور شده: افزایش دمای بالای روغن کمتر یا مساوی 55 درجه، افزایش دمای سیمپیچ کمتر یا مساوی 65 درجه
نوع خشک (کلاس F): افزایش دمای سیم پیچ کمتر یا مساوی 100 درجه
2. خطرات: گرمای بیش از حد، پیری عایق را تسریع می کند و آن را مستعد اتصال کوتاه و آسیب به تجهیزات می کند.
3. بهره برداری و نگهداری: از تهویه مناسب، تمیز کردن گرد و غبار انباشته شده و حفظ اتلاف گرما یکنواخت اطمینان حاصل کنید.
II. اضافه بار
زمانی که بار/جریان از مقدار نامی تجاوز کند، به عنوان اضافه بار در نظر گرفته می شود.
1. قانون: اضافه بار طولانی مدت اکیداً ممنوع است و فقط استفاده اضطراری کوتاه مدت مجاز است
1.2 تا 1.3 بار اضافه بار: کمتر یا مساوی 2 ساعت
1.4 تا 1.5 بار اضافه بار: کمتر یا مساوی 30 دقیقه
بیش از 1.5 بار: بلافاصله بار را کاهش دهید
2. خطرات: افزایش سریع در تولید گرما، افت ولتاژ، خاموش شدن محافظ، و آسیب طولانیمدت بار اضافی به سیمپیچ.
3. نرخ بار بهینه: 70٪ تا 85٪.
III. از دست دادن
به دو دسته تقسیم می شود، تمام تلفات به گرما تبدیل می شوند:
1. بدون -اتلاف بار (اتلاف آهن): بلافاصله پس از انرژیدهی رخ میدهد، اندازه ثابتی دارد و مستقل از بار است که توسط مواد هسته آهن تعیین میشود.
2. اتلاف بار (اتلاف مس): فقط زمانی اتفاق می افتد که بار وجود داشته باشد و هر چه بار بیشتر باشد تلفات بیشتر می شود.
3. بهره وری انرژی: هرچه رتبه بازده انرژی بالاتر باشد، تلفات کمتری دارد و{1}}در مصرف انرژی صرفه جویی می شود.
IV. رابطه بین این سه
از دست دادن گرما ایجاد می کند که منجر به افزایش دما می شود. اضافه بار به طور قابل توجهی تلفات مس را افزایش می دهد و در نتیجه دما را بیش از حد افزایش می دهد. در نرخ بار 70 تا 85 درصد، تلفات حداقل است، افزایش دما طبیعی است و کارکرد اقتصادی ترین است.
